Zoekresultaten

Statief-oogspiegel volgens Donders-Epkens

Statief-oogspiegel volgens Donders-Epkens

Deze statief-oogspiegel is hoofdzakelijk gemaakt van messing en bestaat uit een vierkant huis met koker dat op een statief is geplaatst. Het huis heeft aan weerszijden een kijkopening. In het huis is, onder een hoek van 45 graden, het spiegeltje aangebracht met doorkijk opening. Aan het uiteinde van de koker is een positieve lens aangebracht. De lichtbron werd voor de lens geplaatst. De onderzoeker nam aan de kant van de Rekoss-schijf plaats, de onderzochte aan de andere kant. Met behulp van het staafje dat onder het huis uitsteekt kon het spiegeltje en daarmee de lichtbundel over een kleine hoek verdraaid worden. De oorspronkelijke lenshouder waar losse correctielenzen in geplaatst werden is bij dit instrument nog aanwezig. De Rekoss-schijf met vier negatieve lenzen en één loze lenshouder is later, in 1852, aangebracht. Het idee om het zilver in het midden van een spiegeltje weg te schrappen werd in 1847 ook al toegepast door Charles Babbage in zijn oogspiegel, zie de inleiding oogspiegels. In een eerdere publikatie werd ten onrechte vermeld dat Epkens zijn eerste oogspiegel in opdracht van Donders maakte. Op grond van de bestudering van de nu bekende oogspiegels van Epkens en van de nu ter beschikking staande informatie is het niet duidelijk welke inbreng Donders heeft gehad bij de ontwikkeling van de eerste oogspiegels van Epkens. Nadat Helmholtz in 1851 de oogspiegel had uitgevonden kon voor het eerst in het oog van levende wezens gekeken worden. Donders heeft direct de instrumentmaker Epkens opdracht gegeven een oogspiegel te maken. Het duurde dagen voordat Donders door de oogspiegel kon kijken. Daarnaast moest hij ook nog gaan begrijpen wat hij zag. Met deze oogspiegel observeerde Donders dat een voorwerp waargenomen door het oog afgebeeld staat op de gele vlek. Hij zag ook dat er geen lichtsensiviteit is op de plaats van de oogzenuw. Dit wordt ook wel de blinde vlek genoemd.