Zoekresultaten

Statief-oogspiegel volgens Donders-Epkens

Statief-oogspiegel volgens Donders-Epkens

Op de bijeenkomst van de Koninklijke Academie van Wetenschappen van december 1853 meldde Donders weer enkele verbeteringen aan de in maart van datzelfde jaar door hem beschreven oogspiegel. Hij liet de buis kegelvormig verwijden waardoor in het vergrote uiteinde een grotere lens kon worden geplaatst. Hierdoor kon een groter gedeelte van het netvlies verlicht worden. Dit is vooral van belang wanneer de pupil, na indruppeling met bella-donna, verwijd is. De oorspronkelijke spiegel werd, in navolging van Coccius, vervangen door een doorboorde metalen spiegel. Het voordeel hiervan was minder verlies door reflectie van het uit het onderzochte oog terugkerende licht. In de verschuifbare koker werd een tweede micrometer aangebracht die tot op 8 cm van het onderzochte oog kan worden gebracht. Ook bij zeer bijziende onderzochte ogen kan nu een scherpe afbeelding van de micrometer op het netvlies worden verkregen. De lenzen van Rekoss en de afzonderlijke schijf met positieve lenzen zijn vervangen door één schijf met 3 positieve lenzen met een brandpuntsafstand van 4, 8 en 20 cm en 3 negatieve lenzen met een brandpuntsafstand van 6, 10 en 16 cm. Bovendien kan de schijf in z'n geheel worden weggedraaid waardoor de onderzoeker het instrument met ongewapend oog kan gebruiken.Met behulp van dit instrument toonde Donders aan dat een object dat door het oog gefixeerd wordt, altijd afgebeeld wordt op de gele vlek. Tevens nam Donders rechtstreeks waar dat de gehele oppervlakte van de gezichtszenuw ongevoelig is voor licht en overeenkomt met de blinde vlek. Deze oogspiegel is weer gemaakt van messing. Bij dit exemplaar ontbreekt de voorste micrometer.